O Parque de Oza, A Coruña…

Non podo evitalo, me cabrea tanto arboricida neste parque, que se ben por zonas pode que ate quede ben, -grazas a oposición veciñal á tala indiscriminada- por outras a substitución da cor verde polo cemento e asfalto da mágoa velo. Nunca entenderei que se poda acabar con tantas arbores centenarias, frondosas e frutais – manciñeiras, pereiras, cerdeiras, zorolleiros ou figueiras-para acabar poñendo palmeiras ananas ou cipreses, pero, desto levo falando largo e tendido neste blog dende que empezaron as obras a bombo e plaltillo.

Losada non admite críticas adversas e, incluso, insulta ás súas propias electoras chamándolles maleducadas. Por que? Por negarse a saír na foto con el e por plantarlle cara cando ousa dicir que as árbores taladas estaban enfermas. El sí que está enfermo de poder e soberbia… 

Nesta zona vivía xente do común, que cultivaban as súas leiras…

No caso que nos ocupa unha imaxe vale máis que mil palabras: vealiquí o antes e o despois.

As noces 002.jpg

parque de Oza 043.jpg

eclipse 012.jpg

Parque de Oza, 057.jpg

E chegaron os destructores:

Fina Roca, Parque de Oza, maio de 2009 004.jpg

Fina Roca, Parque de Oza, maio de 2009 006.jpg

Oza-Corgo agosto07 023.jpg

 

Parque de Oza. 05-04-10. Fina Roca. 006.jpg

Parque de Oza. 05-04-10. Fina Roca. 007.jpg

Parque de Oza. 05-04-10. Fina Roca. 001.jpg

Parque de Oza. 05-04-10. Fina Roca. 012.jpg

Parque de Oza. 05-04-10. Fina Roca. 015.jpg

Teño fotos a moreas do día a día…

É curioso, mentres eiquí sustitúe bosque e leiras por cemento, o alcalde, fai leiras nos xardíns da Mariña, fronte ao porto deportivo: un xardín a base de porros, coliflores, leitugas, repolos de Betanzos e máis cebolas. Para quen son a leña e mailos productos da horta da Mariña. Non ten desperdicio, mirade:

Parque de Oza. 05-04-10. Fina Roca. 003.jpg

Parque de Oza. 05-04-10. Fina Roca. 004.jpg

Texto e fotos: Fina Roca

Domingo de Ramos en Monelos…

Hoxe Domingo de Ramos escomenzaron os actos litúrxicos da Semana Santa e, este ano, decidín percorrer as parroquias menos emblemáticas a nivel turismo, para saber como se vive o Domingo de Ramos a nivel barrio. Pagou a pena visitar a parroquia de Santa María de Oza, en Monelos, A Coruña…  

A procesión da borriquiña en Viveiro, Ferrol, Coruña, Lugo, Santiago ou Ourense remóntase a épocas ancestrais e son transmitidas pola TVGa, pero, observar en directo como se mantén a Liturxia en barrios como Monelos (A Coruña), problemáticos, periféricos e asociados ao mundo da droga, do paro e xubilacións adiantadas, é moito máis interesante e, incriblemente, máis positivo ca aqueles lugares de interés turístico. Podedes ver nesta mesma páxina o derradeiro asesinato ocorrido nesta zoa, na Rúa da Igrexa. Pero, créedeme a xente do lugar é familiar, boa xente, que se preocupa polos gatiños, polos anciáns e nenos a tódolos niveis, malia a fama do trapicheo de drogas…

A Igrexa da Parroquia de Santa María de Oza está porta con parta das primeiras vivendas sociais coruñesas de integración xitana, un barrio cheo de churembeis/las que xogan no atrio da Igrexa baixo a atenta mirada das súas nais e avoas. Nunca houbo problemas coa parroquia malia que a meirande parte dos xitanos pertencen a Igrexa Evanxelista e que adoitan facer as barbacoas e tende-la roupa nas beirarrúas da Igrexa. Que queredes? A min, estéticamente, moléstame máis o polideportivo do IES de Monelos que pegaron a fermosa Igrexa de Santa María de OZA, que as bragas, calzoncillos ou sabas, que os xitanos tenden na acera da Igrexa, como podedes ver nestas páxinas. Os xitanos/as, cando pasamos diante deles, adoitan dicir: que pase a boa xente, e iso reconforta a calquera.

 Na parroquia da que nos ocupamaos, a Eucarestía do Domingo de Ramos, celébrase no Atrio da Igrexa, ao aire libre, ao pe do fermososo cruceiro de pedra; a misa, cantada por parroquíáns dirixidos maxistralmente por unha muller moi nova, invita ao recollemento e reflexión. Como en toda A Coruña, e Galicia en xeral, o crecemento cero da pobación, -agás entre a poboación de etnia xitan que son evanxelistas a meirande parte- notábase na celebración de Monelos: palmas e palmeiras portadas por nenos ou nenas había poucas.

Ramos a base de loureiros e olivos había moitos pero portados por xente maior coas súas mellores galas, como manda a tradición. A misa, en castelán, pero, os cregos, logo da Eucaristía, falaban en galego cos seus fregueses/as. Co linda que é a Eucarestía en galego…

Velaiquí algunhas imaxes que inmortalizaron o Domingo de Ramos en Monelos: 

 Domingo de Ramos  Monelos 2010.  Fina Roca. 001.jpg  

Domingo de Ramos  Monelos 2010.  Fina Roca. 008.jpg

O coro da parroquia:

Domingo de Ramos  Monelos 2010.  Fina Roca. 007.jpg

Domingo de Ramos  Monelos 2010.  Fina Roca. 012.jpg

Domingo de Ramos  Monelos 2010.  Fina Roca. 005.jpg

Sinceramente, que molesta máis? A roupa a secar dos xitanos que viven no edificio de enfronte ou o pabellón deportivo do IES de MONELOS?

Domingo de Ramos  Monelos 2010.  Fina Roca. 016.jpg

Texto e fotos: Fina Roca

  

?

Gran Formato…

Una exposición que paga a pena e nun lugar, que incita ao paseo e sosego: Aula de Natureza do Xardín Botánico da Ría do Burgo (Culleredo-A Coruña). Dende o 26 de marzo ao24 de abril. Horario: Luns a venres de 18.00 a 21.00 h. Sábados: de 11.00 a 13.30 e de 16.00 a 20.00 h.

Expoñen en gran formato, -acrílicos, óleos e técnicas mixtas- , os/as artistas: Alfonso Costa, Ángeles Jorreto, Laureano Vidal, Lola Beade, Luís Romero, María Manuela, Mª Xesús Díaz, Oscar Cabana, Pedro Bueno, Rilo, Tino Poza e X.Vázquez Castro. A presentación correu a cargo de Celestino Poza, concellleiro de Cultura de Culleredo. Escritores e poetas non faltaron como podemos ver nas fotos.

María Manuela e Oscar Cabana (de quen xa teño falado amplamente nestas páxinas) falan amizosamente nos minutos previos a inauguración. 

Cumbre de Lola Boedo:

Os autores fronte a súa obra:

Texto e fotos: Fina Roca

INDECENTE, INDECENTES…

Unha nova clase de caduillitos democráticos invade o país. Basta xa de tantas mamonadas indecentes: rebaixan as pensións e mailos salarios das clases traballadoras, aumentan os impostos, alargan as xubilacións pero os seus soldos de diputados, presidentes, xefes e xefeciños da oposición, etc, son intocables: con 7 años de no dar golpe xa teñen suficiente e se xubilan cuadriplicando o salario dunha profesora de Primaria o Secundaria con coarenta anos de servicios.

 SÍ,  ES INDECENTE que en estos tiempos de penuria general para todas  las economías, los de siempre se lo pasan muy bien:

Indecente es que Jaume Matas siga viviendo en su palacete de Palma y los vecinos de casa Barro de Viveiro (Lugo) en la calle, o que a los del Lodeiro le tiran sus pisos construídos cuando él era ministro de Fomento. Matas y su señora, que viven a corpo de rei responsabilizan á súa propia nai e a un colaborador de su gobierno de sus indecentes actuacións.

.   Indecente,  es que el salario mínimo de un trabajador/a sea de 624  €/mes y el de un “Sr./Sra.” diputad@  3.996  €/mes, pudiendo llegar con dietas  y otras prebendas a los 6.500  €/mes;
·   Indecente,  es que un Sr./Sra. catedrátic@ de universidad o un Sr./Sra. cirujan@ de la  sanidad pública ganen menos que un concejal de festejos en un ayuntamiento  de tercera;
·   Indecente,  es que los polític@s se suban sus  retribuciones en el porcentaje que les apetezca, (siempre claro está, por  unanimidad, por supuesto y al inicio de cada legislatura);
·   Indecente,  es comparar la jubilación de un diputad@ con la de una viuda.
·   Indecente,  es que un ciudadano tenga que cotizar 35 años  para percibir una jubilación y a los “Srs./Sras.” diputad@s les baste con  “SOLO”  siete añosy los miembros del  gobierno, para cobrar la  pensión máxima  necesiten  solo  jurar el cargo;
·   Indecente,  es que los diputad@s sean los únicos  “trabajadores”  (¿?) de este país que están exentos  de tributar un tercio de su sueldo del  IRPF;

.    Indecente,  es que a un polític@ no se le exija superar una mínima prueba de honradez y de capacidad  para ejercer un cargo (y no  digamos intelectual o cultural);
·   Indecente,  es el coste que representa para los demás ciudadanos españoles,  sus  comidas,  sus coches oficiales, sus chóferes, sus viajes (siempre en gran clase) y sus tarjetas de crédito por  doquier: Matas gozaba a mazo en Vivero con su amigo el alcalde.

·   Indecente,  es que sus  señorías cuando  cesan en sus cargos, tengan un colchón  del 80%  del sueldo durante 18 meses;
·   Indecente,  es que ex-ministros,  ex-secretarios de estado y ex-altos cargos de la  política cuando cesan son los únicos  ciudadanos de este país que  pueden  legalmente percibir dos salarios del erario  público;
·   Indecente,  es que se utilice a los medios de comunicación para transmitir a la  sociedad que los funcionarios solo representan un coste para el bolsillo  de los ciudadanos.
·   Indecente,  es que  nos oculten sus privilegios y prebendas(sustantivo femenino que significa ganga, inmunidad, sinecura, poltrona, enchufe, momio,  chollo, bicoca, etc., etc.,) mientras vuelven a la sociedad  contra quienes de verdad les sirven.
·     INDECENTE, ES QUE  SIEMPRE SE ARREGLE ESPAÑA y sus  presupuestos, CON EL SUELDO DE LOS  FUNCIONARIOS y FUNCIONARIAS!
¡INDECENTES!   ¡¡INDECENTES!!    ¡¡¡INDECENTES!!!  Veamos un ejemplo simple y sencillo, para comparar  a un político con un funcionari@, un jubilad@, un parado.  A PELO Y SIN DIETAS (QUE TAMBIEN PUEDEN  VIVIR DE ELLAS)

SALARIOS MILLONARIOS QUE PAGAMOS TODOS:

1.  Presidente de la Generalitat de Cataluña, José Montilla 164.043,54 euros
2.  Presidente de la Diputación de Barcelona, Celestino Corbacho 144.  200 euros
3.  Alcalde de Barcelona, Jordi Hereu 117.398 euros
4.  Presidente de la Diputación de Lleida, Jaume Gilabert 108.220 euros
5.  Alcalde de Madrid, Alberto Ruiz Gallardón 100.743 euros
6.  Presidente País  Vasco, Juan José Ibarretxe 99.574 euros
7.  Presidente de la Diputación  de Vizcaya, José Luis Bilbao 99.540 euros
8.  Presidenta de Madrid,  Esperanza Aguirre 98.700 euros
9.  Presidente de la Diputación de  Girona, Enric Vilert 98.000 euros
10. Presidente de la Diputación de  Palencia, Enrique Martín 97.339 euros

ALCALDES  MEJOR PAGADOS DEL PAIS :
1.  Barcelona : Jordi Hereu 117.398 euros
2.  Madrid  – Alberto Ruiz Gallardón 100.743 euros
3.  Bilbao – Iñaki Azcuna 92.873  euros
4.  Zaragoza – Juan alberto Belloch 92.414 euros
5.  Valladolid – Francico Javier León de la Riva 91.000 euros
6.  Valencia  – Ritá Barberá 90.296 euros
7 . Castellón – Alberto Fabra 88.000 euros
8.  Vitoria – Patxi Lazcoz 85.570 euros
9.  Oviedo – Gabino de  Lorenzo 84..588 euros
10. Tenerife – Miguel Zerolo 84.445 euros
11.  San Sebastián – Odón Elorza 82.091 euros
12.  Huelva – Pedro Rodríguez  81.014 euros
13.  Lleida – Ángel Ros 80..645 euros
14.  Málaga – Francisco de la Torre 77.678 euros
15.  Badajoz – Miguel Ángel Celdrán 73.500 euros
16.  Santander – Iñigo de   la Serna 72.416 euros
17.  Alicante – Luis Diaz Alpieri 72.000 euros
18.  Murcia – Miguel Ángel Cámara 72.000 euros
19. Ourense –  Francisco Rodríguez 72.000 euros
20.  Almería – Luis R. Rodríguez  Comendador 71.005 euros
21.  Salamanca – Julián Lanzarote 70.872 euros
22.  Las Palmas – Jerónimo Saavedra 68.148 euros
23.  Cuenca –  Francisco Javier Pulido 68.000 euros
24.  A Coruña – Javier Losada  66.942 euros
25.  Burgos – Juan Carlos Aparicio 66.942 euros
26.  Cádiz – Teofila Martínez 66..942 euros
27.  Guadalajara – Antonio Román  66.492 euros
28.  Ciudad Real – Rosa Romero 66.476 euros
29.  Granada – José Torres 65.977 euros
30.  Zamora – Rosa Baldeón 64.950  euros
31.  Sevilla – Alfredo Sánchez Monteseirín 64.450 euros
32.  Albacete – Manuel Pérez 63.434 euros
33.  Córdoba – Rosa Aguilar 63.260  euros
34.  León – Francisco Fernández 63.206 euros
35.  Lugo – José  López Orozco 63.000 euros
36.  Palma de Mallorca – Aina Calvo 62.356  euros
37.  Pamplona – Yolanda Barcina 61.982 euros
38.  Girona – Anna  Pagans 60.924 euros
39.  Segovia – Pedro Arahuetes 60.  824 euros
40.  Toledo – Emiliano García 60.389 euros
41.  Cáceres –  María Carmen Heras 60.200 euros
42.  Pontevedra – Miguel Ángel  Fernández 60.000 euros
43.  Soria – Carlos Martínez 60.000 euros
44.  Jaén – Carmen Purificación Peñalver 59.044 euros
45.  Logroño –  Tomás Santos 58.000 euros
46.  Ávila – Miguel Ángel García 58.000 euros
47.  Huesca – Fernando Elboj 48.688 euros
48. Teruel – Miguel  Ferrer 47.000 euros
49. Palencia – Heliodoro Gallego 45.057 euros
50. Tarragona –  Joseph Félix Ballesteros 33.264 euros

Presidentes  de comunidades autónomas (salario anual)

1.  José Montilla – Cataluña 164.043,54 euros
2.  Juan José Ibarretxe  – País Vasco 99.574 euros
3.  Esperanza Aguirre – Madrid 98.700 euros
4.  Marcelino Iglesias – Aragón 87.000 euros
5.  Emilio Pérez  Touriño – Galicia 83.374 euros
6.  Paulino Rivero – Canarias 79.963  euros
7.  Manuel Chaves – Andalucía 78.791 euros
8.  Juan Vicente  Herrera- Castilla y León 78.791 euros
9.  José María Barreda – Castilla  La-Mancha 78.791 euros
10. José Luis Valcárcel – Murcia 78.791 euros
11. Miguel Sanz – Navarra 78.227,94 euros
12. Francisco Camps – C.  Valenciana 77.988,24 euros
13.  Francesc Antich – Baleares 70.657,86  euros
14. Miguel Ángel Revilla – Cantabria 68.666 euros
15.  Vicente álvarez Areces – Asturias 68.002 euros
16. Pedro Sanz – La  Rioja 63.376,32 euros
17.  Guillermo Fernández Vara – Extremadura  54.244,56 euros

Presidente  de las diputaciones provinciales (salario anual)

1.  Barcelona – Celestino Corbacho 144.200 euros
2.  Lleida – Jaume  Gilabert 108.220 euros
3.  Vizcaya – José Luis  Bilbao 99.540 euros
4.  Girona – Enric Vilert 98.000 euros
5.  Palencia – Enrique Martín 97.339 euros
6.  Álava  – Xabier Aguirre 92.596 euros
7.  Castellón – Carlos Fabra 92.400 euros
8.  Tarragona –  Josep Poblet 92.000 euros
9.  Málaga – Salvador Pendón  89.000 euros
10. Teruel – Antonio Arrufat 85.000 euros
11. Ávila –  Agustín González 83. 521 euros
12. Toledo – José Manuel Tofiño 82.908  euros
13. Gran Canaria – José Miguel Pérez 81.538 euros
14. León –  Isabel Carrasco 80.920 euros
15. Almería – Juan Carlos Usero 79.660  euros
16. Zaragoza – Javier Lambán 78.000 euros
17. Valencia –  Alfonso Rus 77.988 euros
18. Pontevedra – Rafael Louzán 77.988 euros
19. Coruña – Jesús Salvador Fernández 77.988 euros
20. Salamanca –  Isabel Jiménez 77. 591 euros
21. Tenerife – Ricardo Melchior 76.968  euros
22. Cádiz – Francisco González 76.000 euros
23. Lanzarote –  Manuela Armas 75.995 euros
24. Ciudad Real – Nemesio De Lara 72.991  euros
25. Segovia – Javier Santamaría 72.568 euros
26. Ourense –  José Luis Baltar 72.408 euros
27. Alicante – José Joaquín Ripoll  72.061 euros
28. Valladolid – Ramiro F. Ruiz 70.000 euros
29.  Fuerteventura – Mario Cabrera 69.566 euros
30. Albacete – Pedro  Antonio Ruiz 68.600 euros
31. Cáceres – Juan Andrés Tovar 68.236 euros
32. Badajoz – Valentín Cortés 68.236 euros
33. Cuenca – Juan  Manuel Ávila 68.002 euros
34. Mallorca – Francina Armengol 68.000  euros
35. Huelva – Petronila Guerrero 67.490 euros
36. Ibiza –  Xico Tarrés 66.000 euros
37.Jaén – Felipe López 66.000 euros
38.  Soria – Efrén Martínez 63.639 euros
39. Menorca – Joana Barceló 63.100  euros
40.Granada – Antonio Martínez 62.493 euros
41. Zamora –  Fernando Martínez 61.734 euros
42. Córdoba – Francisco Pulido 61.336  euros
43. Burgos – Vicente Orden 59. 990 euros
44. Guadalajara –  María Antonia Pérez 59.336 euros
45. Sevilla – Fernando Rodríguez  51.936 euros

Se agradece la máxima  difusión a este escrito, para acabar de una vez con tantos mitos, embustes  y demagogia por parte de los políticos, que se piensan que “el pueblo” es  gilipollas y se chupa el dedo! Políticos y carguitos intermedios, una nueva ola de caudillitos democráticos que ocupan los cargos públicos a todos los niveles: En los institutos de Enseñanza media nos permitimos tener directores y subdirectores con horarios de diseño sin dar una sola clase. Caudillitos que aplican mobbing a quien tiene la osadía de plantarles cara.

A Lei do cemento: presuma do seu barrio

Antes e despois:

Coruña:

A) Rúa da Igrexa (Monelos) 1 de marzo de 2010: Fermosas casiñas de pedra con patio, solana e horta.

B) 5 de marzo de 2010: sábado ás cinco da tarde. López Cao non pasa crises, perante a semana ten os camións traballando para o Concello de A Coruña, e os sábados, malia o convenio da construcción, traballa para as empresas privadas que sustitúen esas casas tan lindas que rodeaban o parque de Oza por eses monstrencos de cemento. Asemade a devandita empresa, aproveita o descanso semanal de mediodía para poñer a traballar ao capataz da obra, obreiros e camioneiros para vallar e levar o desentullo das casas derruídas do Camiño da Igrexa para o propio parque de Oza, para detrás do Instituto de Monelos.

marzo 20010, Fina Roca. 008.jpg

Velaquí:

C) Namentras os sufridos veciños aguantan as desfeitas e consabido po nas casas e patios interiores. Van para catro anos que están a aguantar o que se ve nas fotos. E o ALCALDE da cidade orgulloso de todo cos seus camións expositivos de fotos baixo a plica de presuma do seu barrio. Hai que foderse!

2009-20010, arquivos Fina Roca. 241.jpg

2009-20010, arquivos Fina Roca. 251.jpg

2009-20010, arquivos Fina Roca. 242.jpg

2009-20010, arquivos Fina Roca. 237.jpg

2009-20010, arquivos Fina Roca. 248.jpg

2009-20010, arquivos Fina Roca. 2631.jpg

Maravillosas construccións no entorno do parque de Oza na rúa da Igrexa: en lugar de agrandar o camiño o achican aínda máis. Apenas pasa un coche con dificultade e aínda queda o consabido bloque de cemento que van a facer no lugar que estamos a ver. Vamos! Que construccións López Cao fórrase e Urba + tamén: todo queda na casa.

Os camións que traballan en sábado cargan os pilares de pedra das casas da desfeita e mailas vigas de madeira noble, que de seguro constiúen un novo negocio sen IVA. E os Sindicatos calan. Quen máis quen menos pon o cazo para beneficiarse da crise: a Lei do Cemento continúa. 

2009-20010, arquivos Fina Roca. 247.jpg

2009-20010, arquivos Fina Roca. 249.jpg

Non contentos con encher de merda os pisos e patios interiores das Rúas colindantes, aínda por riba meten os colchóns que atoparon na obra nun dos patios interiores sen que ninguén o remedie. Alguen quere maís?

Texto e fotos: Fina Roca

Martes de Entroido

En Viveiro o martes de Entroido xa non é o que era pero con todo, malia chuvia e o frío, as comparsas e mascaritas saíron a rúa celebrando e homenaxeando a don Lardeiro. Pola mañá a comparsa da ONU (unha das máis veteranas) percorreu tódolos bares e rúas para anima-lo cotarro, desfilando pola tarde pola estrada de Viveiro como manda a tradición. A ONU  é popular polas suas letriñas cargadas de retranca contra as autoridades civís da ilustre vila viveiresa que este ano materializaron baixo a plica ORQUESTRA menudo PANORAMA:

Velaiquí:

Na rúa de abaixo:

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 002.jpg

Na Fontenova:

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 007.jpg

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 010.jpg

No Bar Normandía da Zapatería:

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 015.jpg

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 020.jpg

O desfile empezou as cinco da tarde baixo unha chuvia desa que parece que non molla pero empapa:

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 127.jpg

A idade non importa, había dende bebés ata persoas moi maiores:

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 028.jpg Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 027.jpg Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 033.jpg

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 030.jpg

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 031.jpg

Os larpeiros de Pénxamo tiñan moita marcha e ían facendo filloas e rosquillas que distribuían entre o público:

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 062.jpg

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 064.jpg

Os presos vendían as motos por falta de puntos:

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 069.jpg

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 070.jpg

Os xubilados non faltaban, nin os caracois, nin as chicas do can-can, nin os picapedras:

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 042.jpg

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 036.jpg

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 048.jpg

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 039.jpg

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 066.jpg

Fina Roca. Martes de Entroido, Viveiro 2010 067.jpg

A xefa da estación toma folgos para dirixir o cotarro:

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 001.jpg

 

Texto e fotos: Fina Roca.

?

As Alpuxarradas

Sábado de Entroido de 2010. Cita obrigada: Teatro Pastor Díaz de Viveiro onde se dan cita as alpuxarradas (chirigotas) para poñer a caldo as autoridades civís, militares e relixiosas, amén dalgún que outro/a escribidores e columnistas, que por saír a figurar din mil sandeces na prensa. É dicir, festa rachada.

Eduardo o do camping e presentador dende os tempos de antano das alpuxarradas:

Fina Roca. As alpuxarradas de Viveiro 2010 011.jpg

En Viveiro hai que gardar cola para todo, colas interminables, faga frío ou calor, pero non importa, paga a pena conseguir entradas de balde para seguir de cerca os aconteceres do Entroido Lardeiro. Eso sí, convén ir abrigados: no Teatro Pastor Díaz fai máis frío que na Gañidoira cando neva.

Nas alpuxarradas non faltaba de nada, nin Hortensio o home orquestra, que deixou a coral viveirensa para gañarse a vida a súa maneira, cousa que non lle perdoa o habitual presentador do evento, Eduardo Lorenzo (Edu o do camping), como tampouco llo perdoa ao Caxete, Pacomio, J.Luís Rivera e tantos outros carnavaleiros, coma Toñín Colosía, que están a ver os toros dende a barreira de San Pedro. Cumpre dicir que cada alpuxarra vén na compaña das súas letras e as veces da música. Cadaquén é moi libre de meterse con quen quere: a quen lle toque a chirigota que se agoante e que se foda.

Velaiquí ao home orquestra recibindo aos invitados no hall do Pastor Díaz e no escenario: había que velo subi-las escaleiras cos zocos vermellos cascabeleiros e platiños no medio das pernas. Hortensio é algo moi serio como músico e persoa:

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 002.jpg

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 005.jpg

No palco de autoridades non faltaba nin o bispo de Mondoñedo (alias Perón) nin Belén Esteban (Chus), nin Carmela Marchante (África).

 Belén Esteban coa ciruxía trocou a cara e un pouco máis, pero quedoulle o fuciño torto, coma se fose unha burricán, segundo dicía unha das coplas  dos Baixos.

Belén Esteban no palco de autoridades non paraba de dicir: Xa vale, eh! Pero, esta tía, como ve negocio en todo canto toca, coidaba que a que subscribe ía pagarlle algo, ou cobraba, por saír na foto. A borro e punto. Anda que lle dean, quen non quera síar na foto, que se quede na casa, pero a min, tanto me ten…

Carmele Marchante quedouse coas ganas de bailar o Sunami:

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 004.jpg

No palco de autoridades militares (Tarrio) e civís (Paco Chao e Xavier o panadeiro da Zapatería) amén das respectivas conselleiras de tódolos partidos, predominaba o xineceo.

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 014.jpg

Alpuxarreiros e alpuxarreiras maiores do reino de Viveiro:

1.- O Rei e o seu gardaespaldas: o rei aburrido de tanta política estúpida quedábase durmido. Cando o garda espaldas espertábao, increpábao dicíndolle, por que no te callas?

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 006.jpg 

2.- Moito Fandango animou a velada coa súa música:

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 007.jpg

3.- Canela Fina de Foz, clásicas alpuxarreiras, arranxou o maior aplauso do público porque o pasado ano morreu unha das fundadoras do grupo e por iso faltaron á cita; non deixaron títere con cabeza, parodiaron á duquesa de Alba e ao seu noivo Alfonso coa música do Dúo Dinámico: Quince Años tiene mi amor. Xeniais! 

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 008.jpg

4.- Manoel Riveira: A trancas e barracancas vestido de vikingo por aquilo dos cornos meteuse coa Mariña, coa senador do PP, a das Fidalgas, claro!

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 009.jpg

5.-Os Baixos (membros da Coral) parodiaron todos o aconteceres locais, autonómicos, nacionais e internacionais, dende o decretazo da enseñanza trilingüe, pasando polo da xubilación aos 67 anos (pedían empezar a traballar aos trece) ata a famosa frase de Esperanza Aguirre chamandolle fillo de puta a Serrano ou Gallardón; Belén Esteban e a Campanario, amén da estrada de Celeiro (afectada por un derrumbe) e o nacimento xigante de Santa María que, afurtunadamente, deixou de exibirse polo ben do Patrimonio Románico de Santa María.

Fina Roca. As alpuxarradas de Viveiro 2010 024.jpg

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 012.jpg

6.-Ramil (Sen Frenos e Costa Abaixo): sen lugar a dúbidas o mellor da crítica da política local. Este persoeiro ten un galego fermosísimo que deberían pór nos centros educativos públicos. Meteuse co PP e co PSOE e con todos cantos governan. Identificou ao alcalde de Viveiro (Melchor Roel) coa viagra porque ten ao pobo todo levantado.

 Fina Roca. As alpuxarradas 2010 011.jpg

6.- Os Mallos. Esta comparsa é un dos grupos máis participativos de Viveiro (ver nesta misma bitácora os Maios de Viveiro) e sen lugar a dúbida son os resucitadores dos Maios viveirenses. Paradoriaron o Limbo facendo alusión de que as institucións políticas están no idem, é dicir, no limbo, que non se enteiran, vamos! O seu sentido do humor é incuestioinable.

Fina Roca. As alpuxarradas de Viveiro 2010 027.jpg

7.- A Fachenda da Parroquia parodiaron maxistralmente ao conxunto muxical de Viveiro Escolma de Meus, pero baixo o nome do O Colmo dos Meus. Presentou a Alpuxarrada Viveiro Zaaas coa música do boleiro Viveiro, Viveiro, encantado paraíso xunto ao mar: non deixaron títere con cabeza tratando os seguintes temas: O Xeríatrico, os políticos Aja e Raphael (amantes de Teruel), a Piscina, a Escola de Fútbol, o PP con problemas a esgalla que non se falan entre eles, o Belén dos ODS cuxa perda atribúen a escritora Fina Roca a quen tilda de dicir sandeces na prensa -Ogalla a devandita FR tivese tanta forza no mundo politiqueiro que outro gallo cantaría, de seguro que se por ela fose non tirarían as casas do Lodeiro-, e a radio, naturalmente da Ser, a COPE non a parodiaaon, claro! Se lle vía o plumeiro, pero a miin encantáronme as súas cantigas, malia ser eles de dereitas e eu de esquerdas. Ser demócrata ou carnavaleira é unha actitude permanente cara á vida.

Fina Roca. As alpuxarradas de Viveiro 2010 0331.jpg

 

O ambiente dos bares é o mellor do Entroido: os alpuxarreiros e mascaritas anónimas fan as lededicias de todos e todas, incluso, Carmele, poido bailar e cantar o Sunami ás súas anchas. Que non decaiga a festa porque aínda queda moito por ver e gozar. Edu, o do camping, o presentador, fixo un chamamento que subscribo: todos os participantes, público e alpuxarradas, superaban a idade media de trinta anos e temos que impicar a xente máis nova.

Vivero é moito Viveiro dígolo eu que non perdo pancada:

Velaiquí as autoridades civís e militares: Xavier e Tarrío bebendo e cantando a mazo.

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 020.jpg

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 023.jpg

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 022.jpg

Fina Roca. As alpuxarradas 2010 024.jpg

En fin! Que non decaía a festa, o marte de entroido máis…

Texto e Fotos: Fina Roca

?

Xesús Alonso Montero

O pasado día 30 de xaneiro, Xesús Alonso Montero, recibiu o Facho de ouro nun entrañable acto presidido polo presidente da institución cultural, Xosé Luís Rodríguez Pardo, quen, logo de subliñar a importancia do homenaxeado na Cultura Galega, fixo un chamamento en pro da nosa fala.

http://es.wikipedia.org/wiki/Xes%C3%BAs_Alonso_Montero

Xesús A. Montero subliñou a importancia das asociacións culturais da década dos sesenta (O Facho, Gallo, Abrente…) todas elas relacionadas coa luz fronte ao obscurantismo franquista. Facendo un xogo de palabras co termo Facho, o académico, profesor e escritor, remontouse a súa aldea natal (Ventosela) para recordarmos que alí a un facho (antorcha de palla) chamábanlle fachiqueiro: un fachiqueiro non só é unha tea accesa, senón tamén o portador dos fachos.

Emulando os versos do gaiteiro de Penalta de Celso Emilio Ferreiro (Tendes que acender un facho/ Un Prometeo cantando) -que segundo afirmou, deberían figurar no frontispicio da Asociación o Facho- chegamos ao Prometeo mitolóxico, ao Titán amigo dos mortais, que lle roubou o lume (o facho encendido) aos deuses do Olimpo para regalarllo aos humanos, Xesús A. Montero, mesmo chegou afirmar que deberíamos de facer ‘santo’ a Prometeo levándoo en procesión por toda Galicia cos fachos accesos, porque el si que fixo cousas pola Humanidade.

O acto estivo moi concurrido: académicas como Luz Pozo, políticos, escritores, profesoras, empresarias, etc..   

Texto e fotos: Fina Roca

Mouros e cristiáns

Mentres preparo novas receitas solidarias, invítovos a visionar este video, super interesante, sobre os costumes das persoas segundo lles toque nascer ou vivir nunha parte ou outra do mundo. Non serei eu quen xuzgue cal é a mellor sociedade ou relixión, pero non podo xustificar o integrismo veña de onde veña…

burka pode ser moi beneficioso no deserto, porque o que tapa o frío, tapa a calor, pero en situcións normais non deixa de ser máis cun espantallo que atenta contra a dignidade humana, das mulleres concretamente. Teño moi claro que todo home que obriga a taparse da cabeza aos pes as súas mulleres é que non confía en se mesmo, que é un acomplexado. Eles, integristas islámicos, os varóns, báñanse nas praias como os europeos, pregúntome, por que non se bañan vestidos e elas en bañador? En fin, abride o vídeo e logo xa falaremos. 

Moslem.pps (application/vnd.ms-powerpoint) 3.001,00 K

Texto: Fina Roca

Cabalgata de Reis

Na Coruña os reis magos chegaron en tren. Milleiros de nenos, avoas, nais e pais agardaban por eles na Estación de San Cristóbal. As seis menos dez empezou a cabalgata, como se pode observar no reloxo da torre, un recorrido espectacular dende a estación ata María Pita, pasando pola fonte de Catro Camiños. Ninguén perdía pancada, os pequerrechos a cabaliño dos seus proxenitores, e no colo dos avós e avoas. Os caramelos -este ano habíaos para cilíacos-voaban por riba das cabezas e, coma sempre, ao querer collelos, houbo algunha insesperada caíada. Había cativos/as con bolsas cheíñas de caramelos, os máis listos puñan o paraugüas ao revés. Os bombeiros coa estrela de Belén e o carteiro real guiaban a Melchor, Gaspar e Baltasar. Baltasar era un rapaciño de cor moi noviño, que non paraba de botar bicos e caramelos, gozaba a mazo co evento. A incorporación a Avenida para acceder á praza de María Pita foi perigroso. Xinetes e amazonas da Hípica acompañarn aos reis. E detrás de todos, pechando a cabalgata, ían as tanquetas de limpeza absorvendo os confettis. A cabalgata da Coruña, non é como a de Madrid, pero vale, xa ilusiona a nenos e maiores…

Velaqui:

Texto e fotos: Fina Roca.