Categoría: Sen clasificar

O Soho inglés é unha mestura do mellor e peor de Londres. Neste barrio agólpanse os sex shops e a vida nocturna más intensa dun barrio divertido,  liberal e cheo de curiosidades, onde a comunidade gai xoga un papel primodial: gran parte da prosperidade do Soho débese aos gais. Outrora era un barrio sucio, sórdido e falto de graza, onde a prostitución campaba as súas anchas:

http://es.wikipedia.org/wiki/Soho_(Londres)

O Soho coruñés nace en abril do ano 2008 coa mesma idea do soho londinense: dar vida a unha zona do casco vello coruñés íntimimamente ligada ao antigo barrio de putas, o Papagaio, inmortalizado por Camilo José Cela na súa primeira novela A Familia de Pascual Duarte. Hoxe en día, o cemento, gaña terrreo as tradicionais casas galegas de baixo, piso e sobrado, que todavía podemos ver no Orzán á sombra dos rañaceos. A zona, paralela ao paseo marítimo e praia do Orzán, está moi ben situada e a especulacicón urbanística é evidente.

Todos os primeiros sábados de mes reúnense un fato de artesáns, pintores e músicos no Soho coruñés coa idea de dar un pulo aos bares e locais da zona, emulando ao soho inglés. Fátalles moito pero todo se andará. Nesta especie de mercado liberal das Artes predominan os expositores novos…

Os organizadores (comerciantes do Orzán) fan atractivas ofertas para atraer os clientes, como asar carne na rúa e obsequiar cunha ración a quen gaste no soho un mínimo de 10 euros, ou sortear vales de compra por valor de 100. Charangas e paiasos animan a rúa do Orzán, dende o cruce de San Andrés ata a praza de Pontevedra…

O tempo non os acompaña, alomenos por agora, pero paga a pena achegarse a zona e mercar dende un cuadro, ata mel, agardente, queixos, perfumes, xabóns, roupa ou xoias artesanais. Por faltar non faltan nin as ONGs, nin os coleccionistas de selos, e tantas outras cousas.

Velaquí o Soho do Orzán de hoxe a pesares da chuvia:

O laureado pintor, e arquitecto, Oscar Cabana  Picado, deuse coñecer no soho coruñés, para él é un orgullo expoñer a súa obra na beirarrúa do Orzán, malia colgar os seus cuadros en recoñecidas salas de exposicións.

A vendedora de mel e aguardentes de Galiza:

A charanga e un taller de alfarería:

A tenda das esencias e perfumes:

Asando costela de cocho para obsequiar aos clientes e visitantes do Soho:

Texto e fotos: Fina Roca

Descubro tarde este vídeo, pero me parece tan lindo e interesante que quero facelo partícipe con todos e todas as miñas lectoras.

Os viaxeiros que pasaban o 15 de xaneiro pola estación de Liverpool Street  véronse sorprendidos por unha orixinal acción de Saatchi  Saatchi Londres para T-Mobile. Cuando o reloxo marcaba as once da mañá e sen previo aviso, 400 bailaríns que estaban camuflados comenzaron a executar una espectacular coreografía ao ritmo de oito cancións distintas. A acción formaba parte da nova campaña de T-Mobile, cuxo eslogan é Life’s for sharing: a vida é para compartir. A coreografía dura menos tres minutos e utiliza oito éxitos de distintas épocas. Con esta acción, T-Mobile reproduce o esquema de flashmob, as grandes concentracións de persoas, convocadas xeralmente a través de internet, -neste caso a través de Facebook e móbil,- que se reúnen para levar a cabo algunha acción inusual, e sen máis se dispersan.

Semplemente o ser humano pode ser maravilloso!

Pincha aquí:

http://www.youtube.com/watch?v=VQ3d3KigPQM

Fina Roca.

A web do Concello de Ribeira acadou o segundo premio -medalla de prata- na categoría de páxina institucional en galego, nos premios Rdl´09 convocados pola Universidade de Vigo ao través da Facultade de Ciencias Sociais e Comunicación do Campus de Pontevedra. A gañadora foi a do Consello de Cultura Galega.

Os gañadores nas distintas categorías participarán o día 13 nunha gala no salón de actos da Faculltade de Ciencias Sociais.

O portal de Riveira foi deseñado por Anorak:

http://www.es.anorakstudio.com/–

Un estudio coruñés dirixido por Carolina Núñez e Angel Villalba.

Non é moco de pavo enfrontarse a colosos institucionais como a Xunta Galicia, Universidade de Vigo, Turgalicia  etc e gañar.

Para máis información podedes entrar no Concello de Rivera :

http://www.riveira.es/

Fina Roca

Noraboa Carol, Ángel e David!

http://www.riveira.es/

A web do concello de Ribeira deseñada e desenvolvida por dous xoves emprendedores: Angel e Carol  –http://www.es.anorakstudio.com/– foi seleccionada pola Organización dos V Premios RdL09 da Facultad de CC.SS. e da Comunicación da Universidad de Vigo para competir na categoría MEllOR WEB INSTITUCIONAL EN GALEGO…

Só seleccionaron 9 webs institucionais das que caben subliñar as da Xunta, Universidade de Vigo, Tour Galicia e Concello de Riveira…

Nestes intres as web máis votadas son a do Concello de Riveira e a da Cultura da Xunta. 

Anorak compite contra Goliat, así que non me queda ningunha dúbida a quen hai que votar.

Para gañar e obter este recoñecimiento polo seu traballo en galego debemos apoiar a Web de Riveira realizada polo estudio de Anorak en galego, castelán e ingles. As votacións on line estarán abertas aos internautas no devandito blog hasta las doce da medianoite do día 10 de maio. Supoño que non fai falla decirvos quen son Carol e Angel, non si?

Ánimo! Vota: http://www.riveira.es/

Só tedes que entrar na web subliñada, pinchar a esquerda e votar pola web de Ribeira. Merecen gañar xa que non teñen padriños xunteiros.  

Texto: Fina Roca?

Hoxe é o vernes de Dolores. Felicidades a todas as Lolas e Dores. Ollo ao tráfico, coidadiño coa carretera.

Á Igrexa fállalle o subconciente no anuncio do neno e mailo lince.

Non sei quen o dixo, pero subscríboo, ‘que a Igrexa Católica é a única institución que cobra do Estado por facer propaganda de se mesma’. Falar do uso que dan aos cartos públicos en nome de Cristo resucitado é un acto nulo de pleno dereito pois todos e todas sabemos que, os católicos, seguirán a alimentar o seu alter ego de machiños vaticanos.

Na derradeira propaganda sobre abortos e linces ibéricos -de seguro pagada con fondos públicos e notorios- aos bispos ‘castos’ falloulles o subconsciente ao pedir só a salvación para un neno varón, sen defectos aparentes, branco e rubio.  Ario! Faltaría máis.

Está claro que, dos meniños negros, das nenas, ou dos bebés enfermos, non queren saber nada de nada.

Propaganda racista, pura e dura?!

Non teñen remedio!

(Artigo de Fina Roca publicado en La Opinión de Coruña o vernes 20 de marzo de 2009)

?