Estambul

Visita a Estambul: Nadal 2016-17

Mezquita de SULTAN Ahmet (1603-1617). A Mezquita azul

A máis grande e fastuosa de Estambul. Está aberta ao culto e só os musulmans poden entrar pola porta principal. O resto entra por unha porta lateral,  descalzos e as mulleres con velo ou pano na testa que che proporcionan na garita de entrada. Situada ao lado do pazo de Topkapi. Recibe o nome de Mezquita azul polos 21.043 azulexos utilizados na súa construcción

 

MERCADO DAS ESPECIES

SANTA SOFÍA DE CONSTANTINOPLA. AYA SOFÍA

Considérase a obra máis grande e sagrada do imperio bizantino. Foi utilizada como igrexa perante 916 anos (537-1453) e como mezquita 481 anos (1453-1934). Hoxe en día está aberta ao público como museo. Su cúpula de 55,6 m de altura está situada entre as cinco máis altas do mundo, ten forma de elipse. Os mosaicos son impresionantes…

 

Mercado

 

 

De A Coruña a Singapur pasando por Doha…

Singapur é un dos centros financieiros máis importante do mundo, xogando un papel preponderante no comercio internacional e na economía mundial. Malia ser un Estado moderno cos seus rañaceos de cristal e aceiro, museos, centros comerciais e de ocio contemporáneo, conserva o encanto dos tempos precedentes, un legado multicultural con asentamentos musulmáns, chineses, Chinatown coas súas pagodas templos e museos, e a elegancia da arquitectura colonial hindú, LITTLE INDI, cos seus hoteis impresionantes (Rafles), cafés e centros comerciais con marcas de luxo. A zoa onde se atopa a pequena India estaba ocupada por europeos e euroasiáticos, pero na segunda mitade do s.XIX instalouse a pobación malaia, a máis refinada e elegante da illa.

Os mercados máis tradicionais coas súas tendas de comida ao aire libre forman parte da vida singapureña, dos que hai que destacar a gran limpeza e os productos de primeira calidade a prezos moi asequibles. A moeda é o dólar singapureño= 1´75 euros. As tres culturas maioritarias conviven pacificamente. De feito nunha mesma rúa podemos admirar unha pagoda china, un templo hinduísta e unha mezquita, por faltar non faltan nin as Catedrais anglicanas, nin as Católicas, mesmo atopeime cunha Igrexa católica coas súa gruta de Lourdes no xardín:

P1000141.JPG

O rio Singapur serpentea o centro da ciudade entre rañaceos, parques, edificios coloniais, catedrais católicas e anglicanas, templos hinduístas, pagodas chinesas e mezquitas. A zoa da movida está en Clarke Quay na riveira do río, eiquí hai bares e baretos de todo tipo, así como as mellores marisquerías do mundo cos seus viveiros ao aire libre, amén das tendas tradicionais, espectáculos ao aire libre e, incluso, tranquilos paseos en lanchiñas ou botes de remos. Nesta zoa hai botellóns á europea pero non ves nada polo chan, vai todo para o contenedor. En Singapur están prohibidos o chicle e as pipas, e hai de ti como tires un papel ao chan…   

http://es.wikipedia.org/wiki/Singapur

¿E que pintaba eu en Singapur? Pois nin mais nin menos que asistir a voda do meu fillo pequeno que namorouse dunda singapureña hindú que vive en Mánchester. Ser madriña nunha voda hinduísta é algo inesquecible. Primeiro hai que percorrer os comercios de magníficas tendas para mercar as telas correspondentes dos noivos, madriña e resto de invitados. Logo levalas a modista, que fan un traballo fora de serie en 24 horas…

Participar na cerimonia de vestir, peinar e pintar coa xena á noiva é todo un espectáculo. Tres horas tardaron a súas tías casadas, que son quen teñen ese privilexio, mentres a súa nai e a nai do novio contemplan sentadas dando o visto bo. O noivo permanece en todo momento na casa, pero non debe entrar na habitación nupcial, só mulleres. A noiva vai cuberta de sedas e ouro…

Os padriños do noivo:

P1000221.JPG

Os noivos:

P1000248.JPG

Logo ven a cerimonia relixiosa, preciosa ¡Vamos das Mil e Una Noites! Sempre descalzos, tanto na casa da noiva como no templo Sri Arasakesari Sivan:

http://www.singaporehindutemples.com/templelist/SreeArasakesariShivan/

Primeiro chega o noivo cos seus padriños ao salón nupcial onde é recibido polo padriño da noiva, os sacerdotes e os músicos hindús:

Os músicos:

 

Esperando pola noiva no local social anexo ao templo, onde fan todo  o ritual e onde se celebra o banquete nupcial.

Boda Zara.jpg

Os noivos recén casados:

P1000256.JPG

Curiosidades de Singapur:

O metro en Singapur, é dunha limpeza extraordinaria e na terminal do Sur o metro recrea un canal do rio Singapur polo que se pode navegar, no metro están as mellores marcas comerciais do mundo, Tífani, poño por caso:

IMG_20130331_130223, el metro en Singapur.jpg

O símbolo de Singapur é o Merlión unha criatura mítica mitade pez e mitade león, quen vixía dende o rio toda a mariña:

http://viajesturisticos.org/viajes/singapur/

Non é difícil atopar hotel para tódolos bolsillos, recomendo dous:

Summerview en Little India, económico e boa relación calidade precio

Parkroyal on Kitchener ROAD, un catro estrelas con piscina, necesaria por queles pagos e no que nos aloxamos, tampouco foi caro tendo en conta a boa situación, atención e limpeza.

Texto e fotos: Fina Roca

Mánchester and Liverpool

Históricamente la mayor parte de la ciudad fue parte del condado de Lancashire, con las zonas ubicadas al sur del río Mersey en el condado de Cheshire. Mánchester fue la primera ciudad industrializada del mundo y desempeñó un papel central durante la Revolución industrial. Se convirtió en el principal centro internacional de la fabricación textil y de hilado de algodón. Durante el siglo XIX adquirió el apodo de “Cottonopolis”, sugiriendo que era una metrópoli de las fábricas de algodón. El centro de la ciudad se encuentra en una lista provisional del Patrimonio de la Humanidad de la Unesco, debido principalmente a la red de canales y molinos construidos durante los siglos XVIII y XIX. El centro histórico es precioso y la catedral es una gozada. Por lo demás no hay grean diferencia entre las demás ciudades industrializadas de Europa, amén de que tiene el centro comercial más grande de todo el Reino Unido, que parece una basílica. La primera línea férrea del mundo se construyó entre Mánchester y Liverpool en 1829 bajo la dirección de Stephenson.  http://es.wikipedia.org/wiki/M%C3%A1nchester

Liverpool se hizo famoso por los Beatlhes y por ser uno de los puertos más negreros del mundo. Una de las principales causas de la riqueza de Liverpool fue la trata de negros y desde 1730 a 1770 salieron del puerto de Liverpool unos dos mil buques negreros y se calcula que en el espacio de once años sólo estos barcos transportaron a las colonias de América trescientos cuatro mil esclavos que fueron vendidos aproximadamente en un total de cuatrocientos millones de francos. Al final de ese siglo Liverpool controlaba más del 40% del comercio de esclavos de Europa y el 80% del Reino Unido.  Pero en el siglo XX vinieron las vacas flojas y los habitantes de Liverpool pasaron hambre. Durante los años 1960, Liverpool se convirtió en un centro cultural juvenil, con The Beatles como máximos representantes. A partir de 1970 los muelles y las industrias cayeron en declive y en los años 80 la tasa de desempleo era de las más altas del Reino Unido e, incluso de Europa, los obreros salieron a la calle muertos de hambre. A finales de siglo se diseñó un plan de regeneración que continúa ahora y la economía se ha recuperado con crecimientos mayores a la media nacional. LLama la atención sus catedrales: la anglicana y la católica.

La catedral anglicana de Liverpool (oficialmente Church of Christ Cathedral y conocida en inglés como Liverpool Cathedral o Liverpool Anglican Cathedral), diseñada por sir Giles Gilbert Scott, fue iniciada en 1904 pero no se terminó hasta 1978, dieciocho años después de la muerte de Scott. El enorme edificio está construido en arenisca roja, en un austero estilo gótico del siglo XX que crea una atmósfera de espacio místico propia para el recogimiento. Es increible, te metes dentro, la recorres, subes al campanario y salvo por el color del material empleado crees que estás en un edificio de cinco siglos anteriores, por cierto, muy típico de todo el Reino Unido. Además te puedes tomar un vino dentro de la catedral, en el bar, mientras escuchas el magnífico órgano o simplemente admirando las vidrieras de estilo gótico. Puedes subir al campanario o a los pináculos de la catedral alternando ascensor con escaleras. Merece la pena porque las vistas son increibles aunque las mejores vistas son desde el pirulí de la radio. La catedral católica es otra cosa, de estilo modernos http://es.wikipedia.org/wiki/Catedral_Metropolitana_de_Liverpool

 http://es.wikipedia.org/w/index.php?title=Catedral_de_Liverpool&oldid=57325663»  

la estación de Liverpool es de estilo modernista:

20121223_150541.jpg

La cueva donde se dieron a conocer los Beatles:

La cueva Liverpool Donde se iniciaron los Beatles!!!!!!

Mánchester con mi futura

nuera…

20121221_151846.jpg

Feliz ano 2012

A quen lle foi ben en 2011, que non se preocupe por nada, pero a quen lle foi mal, que pense que o novo ano vai traer moi boas cousas, anque teremos que loitar todos e todas xuntas para evitar que a corrupción política e bancaria NON acabe connosco. Velaiquí Londres, preciosa cidade de 15.000.000 de habitantes aproximadamente, onde souberon conservar a arquitectura tradicional, e mesmo os parques.

Feliz ano amigos e amigas e graciñas por quererme, pero sobre todo pola paciencia que tedes conmigo, prometo facervos máis caso e escribir máis a miúdo, Fina Roca.

Londres. Diciembre de 2011. Fina Roca 033.jpg

Vilanova de Cerveira…

Vila Nova de Cerveira é un concello portugués que ofrece condicións envidables para os amigos/as de viaxar.

Cerveira fica na marxen esquerda do Rio Miño que fai fronteira con España. Esta cerca de Valença do Miño, a 37 km de Viana de Castelo e a 100 de Porto. Foi fundada por don Denis en 1320. Conta a lenda que, os Deuses do Olimpo, quixeron que fose rei un cervo, escollendo para o seu reinado e descendentes a terra portuguesa, que pasoou a chamarse terras de Cervaria por estar habitada por moitos cervos. Un día, un fidalgo desafiou ao rei Cervo, para apropiarse das súas terras, pero non puido co animal. Disque o devandito cervo quedou só no mundo e morreu de pena e aburremento desaparecendo do mapa a terra dos cervos. 

O caso é que no escudo de Cerveira hai un cervo en campo de verde e no penedo máis alto un fermosísimo mirador dende o que se divisa a desembocadura do río Miño en todo o seu esplendor, que está presidido por unha escultura de ferrro de dimensións descomuniais en forma de cervo, obra do escultor portugués José Rodrigues, que simboliza a lonxevidade das terras de Cerveira, ou o que é igual:  terra dos cervos.

A estrada de acceso ao mirador é moi estreita pero o firme está ben e hai onde aparcar arriba de todo. Paga a pena subir, a paisaxe é impresionate e o aire é puro. Podemos ver a desembocadura do río Miño en todo o seu espelendor e a orilla española 

Hai moito que ver nesta singular vila: un castelo, casas e igrexas medievais. Rio navegable, productor de lampreas e meixoes (angulas) -un dito popular di que en Cerveira todo sabe a rio- feiras e bienais culturais, que lle dan o nome da vila da cultura. O mercadiño é impresionante. Pódese atopar de todo: cesteiros, ebanistas, ferreiros, xardineiros, roupa, zapatos, etc, a prezos moi asequibles. A cerámica, azulexos portugueses e cestos de vimbio son boísimos. Nas feiras reúnense os mestres da artesanía popular, anque a comercialización da roupa empeza a gañar terreo…

Velaquí:

  O Rei Cervo:

Fina Roca. Cerveira, 30  maio 2009 009.jpg

Fina Roca. Cerveira, 30  maio 2009 018.jpg

O Rio Miño dende o mirador:

Fina Roca. Cerveira, 30  maio 2009 014.jpg

A Igrexa e casas medievais:

Fina Roca. Cerveira, 30  maio 2009 002.jpg

Fina Roca. Cerveira, 30  maio 2009 003.jpg

A feira:

Fina Roca. Cerveira, 30  maio 2009 004.jpg

Texto e fotos: Fina Roca

Celeiro, a procesión marítima…

Celeiro é un porto galego, da mariña luguesa (VIVEIRO), cunha flota pesqueira moi importante, onde habería que borrar do mapa as construccións salvaxes e un varadoiro que fixeron na praia co seu chorreo continuo noite e día. Un lugar ligado a pesca e industria conserveira, onde o alcalde da quenda e Costas, foron capaces de desfacer unha praia, a de Lavandeiras, para facer unha piscina cuberta. Os habitantes de celeiro chámanse popularmente os chilindrís. Con todo o pobo é un encanto e garda as súas tradicións, tal como a procesión marítima de Celeiro, como colofón das festas patronais en honor de Santiago e Santa Ana, que duran seis días. Pero, a procesión non é en honor dos santos patróns senón da virxe do Carme. Engalanan o percorrido da imaxe con alfombras de flores. A procesión  realízase en dúas etapas. O día 28 de xullo trala misa solemne (7 e media da tarde) baixan a Virxe dende a igrexa parroquial ata a lonxa, facendo parada e fonda na Casa de Saleta para escoitar a Salve Mariñeira e diante do monumento ao náufrago do escultor viveirense Neira Broch. Contra as doce da noite entra na Lonxa de celeiro entre cantigas, pétalos de rosa e Vivas: Viva a Virxe do Carme e viva Celeiro…

Ao día seguinte, as once da mañá sae da lonxa para embarcar e face-la procesión marítima entre foguetes e sereas. Tódolos barcos están engalanados de proa a popa, agás o barco portador (O Anxuela) que estaba de loito pola recén morte do seu patrón, levaba  abandeira a media asta e non tiña o código marítimo de bandeiras e gallardetes.

 Celeiro 2007 004.jpg Celeiro 2007 012.jpg Celeiro 2007 018.jpg

 Celeiro 2007 016.jpg Celeiro 2007 025.jpg Celeiro 2007 029.jpg 

Os chilindrís asocian as festas coa bandeira nacional! Pasan da galega! Só ondea en algún barco e casa. Nin na Igrexa nin na procesión, nin no barco portador, que este ano foi o Anxuela, non ondeaba a bandeira galega…

Celeiro 2007 030.jpg Celeiro 2007 032.jpg Celeiro 2007 031.jpg

Velaquí a bandeira nacional por doquier…

A procesión marítima de Celeiro:

A Virxe do Carme bendicindo os barcos.jpg O Anxuela, barco portador da Virxe.jpg Celeiro 2007 064.jpg 

Celeiro 2007 060.jpg Celeiro 2007 062.jpg Celeiro 2007 044.jpg

 Celeiro 2007 034.jpg Celeiro 2007 053.jpg Celeiro 2007 084.jpg

A Virxe do Carme no momento de embarcar e O Bautista Pino acompañándoa en procesión. É costume xeralizada almorzar nos barcos invitados polo armador. O Bautista Pino estaba capitaneado por Francisco (Paco) López Fernández… 

                                         Celeiro 2007 085.jpg 

Celeiro 2007 036.jpg Celeiro 2007 039.jpg Celeiro 2007 041.jpg 

A familia Pino e amigos dentro do barco o día da procesión marítima

Celeiro 2007 046.jpg Celeiro 2007 047.jpg Celeiro 2007 043.jpg

Celeiro 2007 051.jpg Celeiro 2007 079.jpg Celeiro 2007 083.jpg

A travesía no barco foi inenarrable e inesquecible. Difícil de explicar o que se sinte cando pasas a bocana da ría, en procesión, seguindo ao Anxuela, nun arrastreiro…

Celeiro 2007 003.jpg Celeiro 2007 021.jpg Manolo Montero de bispo na costa da Arribada.jpg

A procesión atrae a diversos persoeiros, como o mindoniense Manolo Montero Rego, vestido de bispo. Disque foi o libreiro de cámara de Álvaro Cunqueiro, o inspirador do mago Merlín. As monxas do asilo, Sor María e sor Josefa, tampouco quixeron perder pancada da procesión marítima, son de Ourense i encántalles navegar:

                                                 Celeiro 2007 103.jpg

Texto e fotos: Fina Roca

Viveiro excelencia turística…

 Entrando en Viveiro pola carretera da costa, en Covas, á altura do abandonado Pazo do Grallal hai un singular letrero co seguinte texto:

                   VIVEIRO EXCELENCIA TURÍSTICA. CEMITERIO 

                               Sacido y Covas 046.jpg

O cemiterio de Covas non ten nada de excelencia turística así que deberon colocar o cartel para que os turistas admiren os monumentos urbanísticos dos constructores sen conciencia. Abonda con seguir a flecha para confirmar o que digo…

Velaquí: O letreiro está colocado entre dous edificios en construcción, a escasos metros da praia de Covas, e porta con porta dunha fermosa casa típica galega. Viva a excelencia turística e Lei de Costas!

Sacido y Covas 013.jpg Sacido y Covas 050.jpg 

 Detrás dos devanditos edificios hai unha escombreira, en plena calzada, e un cemiterio de lixo e chatarra, e que dicir da perforadora dos constructores Los Molineros, que se está a carga-las hortas coas personas dentro: 

Sacido y Covas 054.jpg Sacido y Covas 057.jpg Sacido y Covas 058.jpg

Entre o pazo do Grallal e o primeiro edificio, Construccións Rego, deixaron un estúpido calexón que se traga o muro do Grallal:

Sacido y Covas 055.jpg Claro que, este pazo ten a negra!

Para rematar as excelencias turísticas, o Concello debeu contratar a tres xinetes da Hípica de Xove, que se pasean a cabalo polas beirarrúas do paseo marítimo, dan un garbeo polo parque deixando pastar e cagar libremente aos animais, mentre eles se toman unhas cañas:

Sacido y Covas 042.jpg Sacido y Covas 044.jpg Sacido y Covas 045.jpg

A imaxe dos xinetes a cabalo é moi linda, sempre e cando non cagaran e os xinetes recolleran a merda, coido, que non é lugar para atalos na cantina do camping ao lado das persoas, e moito menos ir ao galope polas aceras en horas puntas…

Seguirei a contar as excelencias turísticas de Viveiro, unha vila que pasou de ser a perla do Cantábrico a un abalorio sen gusto pola ambición dos constructores, promotores e políticos da quenda.

Fotos e texto: Fina Roca

Cudillero, Asturias

cu.oo1.jpg 

Cudillero un lugar de ensono.

Na costa Asturiana, un lugar fermosísimo, tanto para comer como para ver. Como vedes nin a chuvia pode disminuír o seu encanto. Ver nesta mesma web, a páxina de viaxes, dende Coruña a Asturias, pasando por Cudillero

Texto e foto: Fina Roca 

Solta amarras no KANALA…

O día 31 de maio celebrouse o día mundial sen tabaco. A Xunta de Galicia sumouse a tan egrexio evento cunha guía para deixar de fumar: SOLTA AMARRAS.VIVE SEN TABACO…

http://www.sergas.es/gal/documentacionTecnica/docs/SaudePublica/tabaco/Solta_amarras.pdf

Na Coruña montaron carpa-botiquín diante de Palesco, -onde celebraban o XIV Congreso Nacional y III Internacional da Sociedade Española de Menciña Preventiva-, na que non faltaba moneco inchable, chaveros, cuncas e bolsas de cores, bolis para facer pompas de xabrón, cartucheiras, pulseiras verdes e azuis coa bandeira galega, envoltas en celofán, MADE IN CHINA.

Amnis, tabaco 001.jpg  Amnis, tabaco 003.jpg Carpa xunteira coa ruleta e espirómetros para medir o volúmen pulmonar e fluxo respiratorio.

Corramos un tupido veo en tor a ‘made en China’. Toleadas xunteiras? Non grazas!

Vaiamos ao que de verdade importa. A proba do espirómetro tiña premio para quen deixou de fumar, dous anos como mínimo. Podías optar por xira-la ruleta na procura dun regalo ou dar unha volta en barco pola ría. A que subscribe optou -faltaría máis!- por navegar a vela, pero, todos cantos espirómetrando estaban, que non eran poucos, prefiriron xogar coa ruleta de cores. Soltar amarras, vento en popa toda vela, non ía con eles…

O día estaba gris e neboento… 

Tabaco 022.jpg Tabaco 021.jpg Tabaco 018.jpg Tabaco 025.jpg Tabaco 017.jpg 

O Kanala capitaneado por Jorge Pena e a autora desta reportaxe.

Ás doce e media da mañá cinco ex fumadores embarcamos no devandito KANALA con base en Sada, -44 pies, 14´5 metros de eslora e pau de entre 22 e 23 m-, capitaneado por Jorge Pena, mariño experto en navegación e crucerios, quen adoita navegar sen límites ao redor do mundo. Saímos da dársena co motor ao relentí ata despega-las velas. A mar estaba calmiña, agás na bocana da ría, non chovía, non venteaba demasiado, nin había maruxía. Andar a vela é unha maravilla! Tras navegar pola ría, vento en popa, Jorge, achegounos ata o castelo de San Antón, actual museo da arte castreña,  e bordeamos a monumental medusa do carbón, que están a piques de inaugurar…

  Tabaco 033.jpg Tabaco 034.jpg

A medusa portuaria vai acabar cos problemas do carbón, un cargueiro ao seu carón…

Tabaco 028.jpg Tabaco 029.jpg Castelo de San Antón dende a bocana da ría coruñesa, onde José María Bello, actual director, fixo unha importante labor de recopilación e explicación arqueolóxica. Paga a pena visitalo…

Kanala, kanala, kanala, quizais sexa un nome vasco, femenino analóxico de canal? Un lugar de Vizcaya, situado no mirador de Urdabai declarado pola UNESCO en 1984 reserva da biosfera? Ou grego? A Kanalia da illa de Citnos a 56 millass naúticas do Pireo. Quen sabe! Tanto ten! Non preguntei polo orixen do nome do veleiro, porque espero repetir experenzas e singladuras. Foi a única iniciativa da Xunta de Galicia que me gustou plenamente, e falo con propiedade xa que son foncionaria da categoría A con 35 anos de servizos prestados. Debería ser obrigatorio navegar, como mínimo unha vez ao ano.

Como deixei de fumar? Con moito mono. Estaba insoportable pero decidida a non volver coller un cigarro. Fixen unha lista de ventaxas e inconvintes. Era unha fumadora compulsiva, quemaba tres paquetes diarios de tabaco rubio. Decateime de que estaba a fumarme unha hipoteca, e quizais eso salvoume, amén de ver de cerca o cancro de pulmón. Que mal se pasa! Engordei un montón, porque deixei un vicio por outro: comía a mazo! Suprimín a comida, os bocatas denoite,  polas zanahorías. Saía a correr por lugares inhóspitos e sen cartos, pois, en máis dunha ocasión vinme mercando tabaco, ou pedíndoo. Tardei seis meses en regular a situación, vai case para catro anos que non fumo, xa non me apetece, mellorei en saúde, podo andar sen cansar e recobrei o olfato. Fumei dende os 14 anos ata os 56. É difícil deixar de fumar sen axuda, pero non imposible. Ánimo! 

Textos e fotos: Fina Roca  

Semana Santa de Viveiro

Un ano máis os viveirenses demostraron o seu saber facer pola Semana Santa…

 Só houbo dous pontos negativos:

A) Os descomunais cadros colgados polas fermosas fachadas dos edificios máis emblemáticos e os que chantaron no medio e medio da praza de Pastor Díaz. Que horterada! Por favor! Outro galo cantaría se colgaran os cadros nos edificios en ruínas, ou nos máis feos, nos que sustituiron a pedra polo cemento, en Ilda, gráficas Neira, mobles Iglesias, Elite etc, por exemplo! Mira que escarallar a fachada das concepcionistas con semellante mamonada. A praza de Pastor xa estaba escarallada dende a Reforma de César Aja, para cando máis coas xigantescas fotos! Que excesivos! Diríase que aproveitan os decorados da Mostra Folclórica e Festival do Landro para decorar a Semana Santa e mailas navidades. Vamos! Viveiro non necesita máis nada que deixar á vista as galerias mediavais,  monumentos románicos, góticos e barrocos. Non é de recibo que empapelen a vila con litografías xigantescas, malas, moi malas, enmarcadas en escaiola marrón…  

Semana Santa 0011.jpg Xoves Santo, Viveiro 005.jpg Praza Maior e Concepcionistas

B) O coche do crego, Manuel G. L, Lu-2979.M, estivo chantado no atrio de Santa María o Xoves Santo! Que insensible! O vernes cambiouno de sitio, apárcandoo no solar do antigo forno, a poucos metros da grota de Lourdes. Por moitos permisos que teña ese curiña para circular polo casco antigo, non debería abusar do poder ‘celestial’. Iso facíano certos alcaldes nos tempos precedentes… 

Vernes Santo, Viveiro 017.jpg O coche do crego con permiso municipal

Polo demáis a Semana Santa foi un exemplo de traballo e recollimento! Noraboa a tódolas confradías. Emocionante a saída do ECCE-HOMO da capela da Misericordia. Centos de fieles, especialmente chilindríns, -mariñeiros de Celeiro-, acompañaron a imaxe ata a porta de Carlos V onde se xuntou coa procesión da Paixón. Pero ollo! Que esta talla non é procesional e pódese rachar, mellor facer unha réplica para os desfiles, como fixeron en Ferrol co Cristo da Misericordia, e deixala na súa furna. O ECCE-HOMO é coñecido polo Cristo dos mariñeiros e polo Santo Iciombre: a tradición popular confundía o Cristo co Santo, quizais pola dificultade da pronunciación das voces latinas ecce homo= ese home. Venérase o día das Tres Grazas. O Ecce-Homo cruzou por primeira a vez a ponte, para saír en procesión, en 1899, logo volveu saír en outra ocasión en 1987. 2007 marca un fito na historia desta imaxe que quixeron queimar pola súa provocadora postura…

Viveiro, coma Ferrol, ten portadoras femininas, bailan o paso da Virxe da Cruz de forma maxistral. Este ano, en Viveiro, montaron unha carpa na ábside gótica de San Francisco para expor os pasos de Semana Santa:

Semana Santa 004.jpg Foto: Marta Michelena.

Vernes Santo, Viveiro 023.jpg Vernes Santo, Viveiro 025.jpg Vernes Santo, Viveiro 106.jpg Vernes Santo, Viveiro 028.jpg Fotos: Fina Roca

O bo tempo permitiu expor o ECCE-HOME diante da capela do seu nome. Cabe subliñar a postura amanerada de Xesús Cristo, talla do século XVII…

Preparativos previos ao desfile:

Os máis pequenos participan activamente nas tamborradas, desfiles e Banda Municipal de Viveiro que é un luxo ao alcance de poucos. Paga a pena ir a procesión dos Caladiños, só por escoitar a Marcha Fúnebre da Banda Municipal de Viveiro…

   Xoves Santo, Viveiro 013.jpg Xoves Santo, Viveiro 016.jpg Vernes Santo, Viveiro 002.jpg Xoves Santo, Viveiro 020.jpg Xoves Santo, Viveiro 028.jpg Vernes Santo, Viveiro 036.jpg Vernes Santo, Viveiro 037.jpg Vernes Santo, Viveiro 077.jpg

Unha curiosidade que mantivo intrigados aos amantes da prensa do fígado. Dicíase que Terelu Campos ía desfilar de mantilla española coa Confradía dos de Fóra para facerlle a competencia ao seu ex Pipi calzas follas. Pero non! Terelu Campus e o seu noivo viveirés, o Agrelo, só desfilaron polas tascas e vinotecas de Viveiro. Os defiles estiveron a velos dende o balcón de César Pais, o presidente da Aociación Comarcal de Viveiro. Aquí están ben, ninguén os molesta, nin sequera eu físenlle fotos malia telos ao meu carón. Para que? Os protagonistas non eran eles, eran os portadores anónimos/as e tantas outras persoas, que traballan arreo todo o ano para que Viveiro sega a celebrar de maneira maxistral a súa Semana Santa…

Xoves Santo, Viveiro 010.jpg Xoves Santo, Viveiro 032.jpg O xuíz, o alcalde, o pregoeiro e o cronista de Viveiro…

Xoves Santo, Viveiro 027.jpg Semana Santa 003.jpg Franciscanos e tamborrada feminina, emulando aos tambores de Calanda…

Semana Santa 007.jpg Xamóns e desmesurado cartel da Xemana Santa, o peor de todos cantos se publicaron, con super cirios e trapos vermellos tapando un burato…

Viveiro 013.jpg A fermosa fachada da farmacia dos Casariego, recén restaurada, tapada cun dos cuadros subliñados…

Vernes Santo, Viveiro 046.jpg Vernes Santo, Viveiro 050.jpg Vernes Santo, Viveiro 051.jpg Vernes Santo, Viveiro 055.jpg Vernes Santo, Viveiro 049.jpg Vernes Santo, Viveiro 061.jpg

O Desprendemento en Santa María, auto Sacramental,  e o Santo Enterro. Mágoa de que un ano si e outro tamén, a liturxia, sexa en castelán con castrapo, acento e interferencias galegas…

Vernes Santo, Viveiro 085.jpg Vernes Santo, Viveiro 083.jpg Vernes Santo, Viveiro 060.jpg Vernes Santo, Viveiro 069.jpg Vernes Santo, Viveiro 072.jpg Vernes Santo, Viveiro 088.jpg Vernes Santo, Viveiro 093.jpg Vernes Santo, Viveiro 097.jpg Don Amado Aguiar non podía faltar aos oficios…

O bo tempo axudou a celebrar as procesións e, incluso, puidemos gozar da praia…