Recetas solidarias con Haití

Antonte iniciei cos morros frescos de terneira (la papada de la vaca) unhas recetas solidarias, moi apañadas económicamente, para que os que están en crises no mundo occidental podan comer ben e aforrar algo para mandalo a unha das ONGas que traballan en Haití para poder acabar coa miseria.   

Parrochiñas frescas:

Un quilo de parrochas (sardinitas) oscila entre tres e cinco euros. No mercado de abastos, tres euros. Podémolas facer de varios xeitos: asadas (coa cabeza), fritas (con o sen cabeza) e afogadas.

Fritas ou asadas con cachelos (patatas cocidas con monda) dan para tres racións acompañadas dunha boa ensalada. Pero para fartarmos recomendo as afogadas: nunha terteira poñede un quilo de patacas cortadas un pouco máis grosas cas da tortilla; enriba das patacas un tomate grande en rebanadas, un pimento en tiras e unha cebola en xuliana. Cubrir con auga, azafrán e un chorro de aceite de oliva. Deixar ferver o guiso ata que as patacas estean case listas, engadir as parrochas e uns puñado de guisantes conxelados.

Total gasto para catro persoas: catro euros. Queda un como mínimo para mandar a Haití, non si? Ánimo ese euro que non falte, pero ollo cos bancos que cobran comisión, regateade con eles, chamadelle rácanos, miserables, rastreros etc… Se tedes nómina e vos cobran comisión por mandar axuda económica a Haití, cambiade de banco e punto   

  No escurridor hai medio quilo de parrochas, que podedes fritir, ou outro medio Kg facelo á maneira de ‘parrochiñas afogadas. Enteiras con tripa e cabeza están moi ricas: enfariñar para fritir. Aliñadas con allo e pirixel enriquece o sabor das afogadas.  

Recetas de Fina Roca. 006.jpg

Foto e texto: Fina Roca.

Morros de terneira

Dende que tiven a primeira noticia do terremoto de Haití estou amolada. Recomendo contribuír monetariamente de forma explícita ou anónima  a unha ONGa na que confiedes. 

Eu lle teño fe a Médicos sen fronteira:  http://www.msf.es/

Dándolle voltas e reviravoltas a tan tremenda traxedia e tendo en conta que nós estamos en crise e en plena costa de xaneiro – pero sen esquecer que temos a sorte de vivir no Primeiro Mundo- ocúrreseme que podemos comer moi ben -ou non comer- aforrando cartos na cesta da compra para mandarllos aos taitianos ao través da ONGa na que confiemos.

Nas casquerías dos mercados municipais, prazas de abastos, podemos mercar morros de terneira a dous euros o quilo, que chega ben para cuatro persoas. Velaquí a reiceta:

1. Se escaldan e se deixan enfriar 

Recetas de Fina Roca. 001.jpg 

2. Quitar a pel exterior branca:

Recetas de Fina Roca. 004.jpg

Recetas de Fina Roca. 008.jpg 

 Ingredentes: allos, cenoria, limón, laurel, guisantes, perixel, pimentón doce e picante, tomate, viño branco…

3. Unha vez limpa a carne de pel exterior cocer a lume lento (entre unha ou dúas horas) co zume do limón, unha cabeza de allos sen pelar, loureiro e unha cebola mediana enteira. Sal ao gusto. Entra ben sen sal 

Recetas de Fina Roca. 010.jpg

Mentres se coce picamos unha ceboliña, un pimento, unha cenoria e un tomate. Pochamos e reservamos.   

Recetas de Fina Roca. 011.jpg

4. Unha vez cocidos os morros deixámolos enfriar ben (mellor facelos dun día para outro e metelos na neveira para que se reafirmen). Cando están fríos os fileteamos quitándolle a grasa branca que aparece no medio. Reservar unha taza de caldo de coción que contén moita xelatina.

Recetas de Fina Roca. 013.jpg

5. Unha vez fileteados incorporar á sartén, engadir o caldo reservado e un vaso de viño branco. Deixar cocer dez minitos e engadir o pimentón e guisantes, no momento de servilo botar o pirixel picado.  

Recetas de Fina Roca. 015.jpg

Este prato, riquísimo e barato, encántalle aos nenos e pódese acompañar con calquera cousa, en especial pasta; a min gústame moito con patacas cocidas e xudeas frescas:

Recetas de Fina Roca. 016.jpg

Esta mesma receita vale para as ricas carrilleiras que tamén se compran nas casquerías e van baratas

Recetas de Fina Roca. 009.jpg

Por tres euros podemos comer catro persoas e mandar outros tres a Taití. Seguirei a propoñer pratos ricos e baratos para que non digamos que non podemos contribuír porque non podemos. Querer é poder.

Fotos e texto: Fina Roca

?

Cabalgata de Reis

Na Coruña os reis magos chegaron en tren. Milleiros de nenos, avoas, nais e pais agardaban por eles na Estación de San Cristóbal. As seis menos dez empezou a cabalgata, como se pode observar no reloxo da torre, un recorrido espectacular dende a estación ata María Pita, pasando pola fonte de Catro Camiños. Ninguén perdía pancada, os pequerrechos a cabaliño dos seus proxenitores, e no colo dos avós e avoas. Os caramelos -este ano habíaos para cilíacos-voaban por riba das cabezas e, coma sempre, ao querer collelos, houbo algunha insesperada caíada. Había cativos/as con bolsas cheíñas de caramelos, os máis listos puñan o paraugüas ao revés. Os bombeiros coa estrela de Belén e o carteiro real guiaban a Melchor, Gaspar e Baltasar. Baltasar era un rapaciño de cor moi noviño, que non paraba de botar bicos e caramelos, gozaba a mazo co evento. A incorporación a Avenida para acceder á praza de María Pita foi perigroso. Xinetes e amazonas da Hípica acompañarn aos reis. E detrás de todos, pechando a cabalgata, ían as tanquetas de limpeza absorvendo os confettis. A cabalgata da Coruña, non é como a de Madrid, pero vale, xa ilusiona a nenos e maiores…

Velaqui:

Texto e fotos: Fina Roca.

Feliz ano 2010

Confeso que empezo a pasar das celebracións consumistas: o Nadal é unha das datas más estupidamente consumista e hipócrita de todas cantas hai no calendario; con todo, quero felicitarvos a todos coas miñas fotos: unha casiña que está na Coruña, entre a Avenida de Arteixo e os Mallos, xusto ao carón do Centro Cívico, na que vive -ou vivía pois hai tempo que non a vexo-unha encantadora señora maior que coidaba das poucas plantas que lle deixou a civilización:

-Antes tiña unha horta e galiñas! Dicíame 

Casas 0051.jpg

Casas 0041.jpg

Casas 0061.jpg

Casas 0071.jpg

Enfrente queda estaoutra con mini horta, habitada por un señor a quen si vexo a miúdo.

Non se trata de ningún barrio chabolista, nin moito menos…

Texto e fotos: Fina Roca

?

A praia das Catedrias

Cando era nena adoitaba bañarme na praia das Catedrais, en Ribadeo, de xoven e adulta tamén me bañaba alí de marea baixa. Sempre me gustou este lugar ata que se disparou a súa merecida fama e invadírona os turistas, que non sempre respectan o entorno natural. Agora a penas vou por alí, agás en inverno, xa que dende que lle concederon o galardón de patrominio natural non hai maneira de gozar da paisaxe, hai máis xente ca areal. Sempre temín e temo que alguen se fixe demasiado nas praias salvaxes que tanto me gustan, porque de seguida lles conceden bandeiras azuis. COAS BANDEIRAS CHEGA A URBANIZACIÓN DO ENTORNO E OS MALDITOS PASEOS MARÍTIMOS que parecen todos dun parto e acaban co litoral .

Con todo paga a pena visitar as Catedrais, mirade:

http://commons.wikimedia.org/wiki/Praia_das_catedrais

 

Fina Roca

Exposición de Lola España en A Coruña

Lola España (Dolores F. España) ven de colgar os seus cuadros na coruñesa sala de exposicións Alen Klass http://alenklass.es/

Licenciada en Bellas Artes pola facultade de Pontevedra e Máster de Creatividade pola Universidade de Santiago esta xenial pintora ten obra abondo como para ser recoñecida no mundo artístico. A búsqueda da cor e de novos materias, que plasma de forma maxistral en forma de collage, sitúana a medio camiño entre o surrealismo pictórico e a literatura fantástica. Lola recoñece que, dende que abre a fiestra da casa ata que se deita, o mundo rural que a rodea, a cultura castreña ou unha semple horta, danlle voltas e reviravoltas na testa ata que é capaz de plasmar o que sente ao través dos pinceis. A cor ilumiña toda a súa obra.

Lola con Eugenia, a directora da Galería Alen Klass

Monte Blanko:

O castro de OKa (acrílico):

Magnífico collage acrílico: no curro da horta

A exposición está aberta de luns a venres 17:3o-20:30 H; sábados 11:00-14:00H

Alen Klass, Rúa Dolores Rodríguez Sopeña 9. A Coruña

Texto e Fotos: Fina Roca

Falta de libertade e situacións kafquianas…

A miúdo pasamos por situacións tan kafquianas que non sabemos que facer. Así, unha semple folga de estudiantes de bacharelato do máis inocente pode convérterse nunha traxedia grega para os novos caudillitos democráticos que están a dirixir os centros educativos públicos, facendo culpables das caceroladas estudiantís ao profesorado de moitos anos, que puidese ser pero que non ven ao caso…

Unha boa amiga mándame o seguinte vídeo para que non desespere.

Cando se enterarán que ser democráta é unha actitude permanente cara a vida. Prometo seguir…

Pinchade na páxina superior na ranita

Fina Roca

Arroutada Party en A Coruña

http://ga.arroutada.info/

Que pasada! Prometo apuntarme o próximo ano. Os organizadores estaban exhaustos, tres días e tres noites sen dormir é moito! Rapazas hai poucas e maiores de coarenta non hai ninguén. Marcos Fariña, un dos organizadores, aseguroume que ontes houbo un visitante de máis de setenta anos. Había moita solidaridade entre todos os amigos da arroutada party, de feito se alguén se levantaba dicindo que tiña fame, de seguida, os coleguiñas de PC ofrecíanlle bocatas ou patatas fritas.

Veñen de todas partes e algúns traen súper equipos e outros mini portátiles. Chaman a atención as Pantallas xigantes de máis de 40 pulgadas con cómodos asientos para os seus usuarios, como se de Formula I se tratase. Permiten fumar anque os fumadores sitúanse aparte e non parecen molestar a ninguén. Hai máis limpeza que nos botellóns e menos porros e pirulas, tampouco se observa excesivo consumo de alcohol. En todas as mesas: coca-colas e patatas fritas.

Velaiquí:

Fina Roca. Arroutada Party.30-10-09 008.jpg
Fina Roca. Arroutada Party.30-10-09 002.jpg
Os participantes poden apuntarse por Internet ou en taquilla previo pago para poder facer fronte aos gastos. Os visitantes non pagan: teñen que deixar o DNI que recollerán a saída. Con un semple portatil se pode navegar a velocidade de vértixe, baixar películas, arquivos, música… 

Prevalecen os xogos interactivos.

Fina Roca. Arroutada Party.30-10-09 005.jpg
Fina Roca. Arroutada Party.30-10-09 004.jpg
Fina Roca. Arroutada Party.30-10-09 007.jpg

 

Fina Roca. Arroutada Party.30-10-09 010.jpg

 

Texto e fotos: FIna Roca

Resurrection Fest, Viveiro

Máis de cinco mil persoas déronse cita no Campo de Fútbol  e bisbarra de Viveiro para acoller o RESURRECTION FEST considerado o mellor FESTIVAL de HARDCORE de Europa e parte do estranxeiro:

http://www.resurrection-fest.com/

Abarrote no parque de Viveiro perante dous días: 31 de xullo e 1 de agosto. Acampada libre no parque, San Roque e Lavandeiras (Celeiro)… O bono para os dous días custa 18 euros. De crises, nada, de nada…  Impresionante concertación de xente de todas partes. Porreros, borrachos e abstemios. Hai de todo. Ferve Viveiro co hardercord neiorquino, británico, español e galego. Non pasa nada que non pase nun botellón local. Como unha imaxe vale máis que mil palabras velaquí:

Quentando máquinas: Overcome.

Gardando cola: rapaces e rapaciñas do Primeiro Ciclo da ESO amén de adultos de tódalas nacionalidades, e profesións, en especial lusos, – seguidores dos portugueses Fort de Glory e Ratos de Porao- non queren perder pancada  dos principais grupos hardecord: The Eyes, Rain Is Art, Madballl, H2O, Hazen Street, The Toy Dolls, Mad Caddies, Bytheface, etc…

Tendas de campaña da marca Quechua ata no arcén do Estadio:

Fina Roca. Resurrection Fest, Viveiro, 31 de xullo de 2009 021.jpg

No parque predominaban as cores negras propias dos grupos musicais Metal. Por faltar non faltaban nin os Skingers, nin os PUNK de cores diversos: rubios, rousados, zanahoria etc:

Fina Roca. Resurrection Fest, Viveiro, 31 de xullo de 2009 004.jpg

Fina Roca. Resurrection Fest, Viveiro, 31 de xullo de 2009 012.jpg

O chiringito do camping estaba a tope. Mesmo había grupos coas súas mascotas preferidas, dende cans, cadelas, paxaros e furons:

Fina Roca. Resurrection Fest, Viveiro, 31 de xullo de 2009 027.jpg

Fina Roca. Resurrection Fest, Viveiro, 31 de xullo de 2009 057.jpg

Tanto os cans como o furón estaban tranquilísimos! Sen problemas…

Sorprendía a profusión de rapaces e rapazas tatuadas de arriba abaixo: alá cadaquén coas súas manías.

Fina Roca. Resurrection Fest, Viveiro, 31 de xullo de 2009 020.jpg

Fina Roca. Resurrection Fest, Viveiro, 31 de xullo de 2009 022.jpg

Namentras a xuventude gozaba a tope da vida e da musica, en Viveiro, na praza de Pastor Díaz quentaban motores para celebrar o Festival máis casposo do mundo mundial: O Festival do Landro:

Fina Roca. Resurrection Fest, Viveiro, 31 de xullo de 2009 028.jpg

E o máis lindo da xornada: Carlos Romero e os seus amigos. Uns monicreques fabulosos con guitarra tradicional:

Texto e fotos: Fina Roca.