Fina Roca

Un ano máis a segunda semana do mes de xuño a familia Roca volveu reunirse no restaurante de Manolo Beceiro en Covas (Ferrol). Non estaban todos os que son pero si estaban os patriarcas e bebés.

 Os irmáns Roca Golpe, de esquerda a dereita, o tío Xan oitenta anos, O tío César 87,  e o tío Pepe, 83… ¿De que estarían a falar?

César e Pepe presidindo a mesa:

Juan, César e Pepe preguntándose, e onde estará o noso irmán Xulio? Ten a muller maliña, dicía Juan. Eu tamén teño a miña e estamos todos aquí cos fillos, netos e bisnetas, dicía Pepe. Oliva é dona Dolores, dicía César e tamén está aquí…

A tía Mérida e a tía Otilia:

O tío Xan coa súa dona:

Xan e César coas súas netas (Carol e Aida) e a alegría da casa: Alexandra a benxamina do grupo con vinte días de existencia, a bisneta de César.

Oliva a feliz bisavoa, dona de César:

Velaquí unha ampla representación da familia Roca:

Na foto superior podemos observar a un dos netos de Pepe e Otilia, Sergio, coas cullers pegadas por toda a cara. Disque vai par Físico Nuclear, pero dadas as súas actitudes ao Uri Gelli, coidamos, que, en nada, vai saír na Wikipedia como o maior animador circense, unha gozada de rapaz, totalmente socializado, como a súa encantadora irmán Raquel que hai quince días fixo a Primeira Comuñón e que eran os máis cativos do clan Roca ata que apareceu Alexandra.

O curmá Xan Carlos (armadanzas fundamental da Xuntanza) coas súa dona.

Roberto e Jorge, dos Roca Bordello…

José Luís (Roca Bordello) coa súa sobriña Raquel:

Aida e Nuria…

Aida con Alexandra dos Roca Díaz, a neta de Fina Roca:

Pero…

Hoxe morreu o tío Pepe, que putada! Quedamos orfos…

Acabo de chegar do tanatorio e non teño palabras. Sentido pésame familia Roca…

Texto e fotos: Fina Roca �

Baixo o nome de Malá Utopie (Utopía de muller) ven de inaugurarse na galería coruñesa de Alen Klass http://www.alenklass.es/  unha singular exposición de Fotografía da artista checa Eliska Fischerová (Khiria)

O acto de presentación estivo moi animado, concurrido e divertido:  Alex actuou de intérprete, a pintora Rosa de descubridora de xenios e Eugenia de mestra de cerimonias.

Eliska Fischerová ten 22 anos, é unha das modelos alternativas máis prestixiadas da República Checa e unha das promesas máis importantes da fotografía deste país que paga a pena visitar anque só sexa de forma virtual:  http://www.disfrutapraga.com/

Eliska empezou pintar con sete anos de idade, pero, aos dazasete, descubriu a fotografía dixital e quedouse prendada do photoshop e até de agora. Estudiou fotografía no Instituto da Arte e Comunicación Visual de Praga. Se serve de se mesma, oomo modelo, para facer as fotos, e tamén se deita das súas amigas.

Velaiquí coa súa estética gótica e coa súa nai, quen non quixo perder a primeira exposición da súa filla en España.

http://www.khiria.com/

Autorretratos:

Aspecto de Alén Klass Arte, unha sala de exposicións modesta, que está a marcar o ritmo artístico da cidade coruñesa dando a coñecer e descubrindo grandes artistas de talla universal.   

Esta foto chamou poderosamente a atención: a modelo é unha amiga de Khira, pero tanto á dereita como a esquerda aparecen dúas pantasmas que para se quixer o presentador de Milenium.

A exposición estará aberta do 3 ao 25 de xuño de 2010: C/  Dolores Rodríguez Sopeña, 9, A Coruña.

Texto e fotos: Fina Roca

�

A canción española de Eurovisión Algo Chiquitito non tardou en adaptarse na rede ao salario dos funcionarios/as, eramos poucos e pairu a avoa: algo chiquitito el salario se nos quedó, pero, habera quen pense, que os funcionarios e funcionarias viven  a corpo de rei borbónico.

O caso é que en versión castelán a eurovisiva canción -unha merda- estase a facer famosa polas moitas adaptacións e críticas á redución salarial do funcionariado. Este vídeo non ten desperdicio, pois si, algo chiquitito el salario se nos quedó e cara de idiota tamén.

 http://www.youtube.com/watch?v=_POzXVyq6xA

Xa está ben de pagar xustos por pecadores, aínda se nos subisen o salario en tempos de bonanza, outro galo cantaría, pero non, ¿para que? Xa somos ricos de mais, malia ter que pedir un crédito para pagar a Facenda Pública e, aínda por riba os xornais que se las dan de progresitas, como El País, ousan facer enquisas cuestionando as vacacións do funcionariado educativo. A teñen clara como nos quiten as vacacións, logo de reducirmos o salario vai comprar periódicos, Coca-colas ou chupa-chups Deus do ceo…

Dende este intre declarome anti sistema e ex consumidora de todo, unha funcionaria coma min de salario reducido tras 39 anos de servizos prestados non pode gastar nada de nada, nin sequera en viños e tapas. Comprarei o mínimo, gastarei o imprescindible e pedirei baixas a mazo para compensar o que me quitan do froito do meu traballo.

Nin que estivesemos nunha checa ou no capitalismo salvaxe para que o patrono maior se deite do noso traballo. ¡Que os zurzan! Que lle quiten escaparates a Zara e que lles obriguen aos grandes constructores, embaxadores ou Papas a vivir coma un mestre de escola, por exemplo.

Por certo, ¿canto lles van descontar aos bispos e a duquesa de Alba para paliar a crise? A Globalización e o liberalismo político (tanto ten Xan ca Pericán) non conduce a ningures. Fina Roca. �